De vakbonden zouden normaal gezien slechts acht dagen staken in februari. Ook in andere vestigingen van Opel is de bereidheid tot staken te klein.
De directie van Opel wil de vestiging in Antwerpen naar eigen zeggen sluiten en er is voorlopig weinig discussie over het alternatief. Het Antwerps stadsbestuur heeft een voorkooprecht wat de terreinen betreft maar burgemeester Janssens liet al meteen uitschijnen de boel opnieuw in private handen te willen geven.
Een municipalisering van de fabriek lijkt dan ook ver weg, er is immers helemaal geen aandacht voor het idee.
Arbeiderscontrole, nationalisering, municipalisering? De discussie wordt nauwelijks gevoerd. In "de kwaliteitskranten" wordt er ook geen aandacht aan besteed, integendeel.
Sommigen proberen van de zaak een nationale kwestie te maken, het is echter vooral een gemeentelijke kwestie en een Europese arbeid(st)erszaak. De sluiting of voortzetting van Opel Antwerpen heeft immers ongeveer even veel of even weinig impact in Luik en Kortrijk als in Breda en Roosendaal.
Sunday, January 24, 2010
Wednesday, January 20, 2010
Opel Antwerpen municipaliseren? Het kan.
De vakbonden blokkeren momenteel terecht de parking met afgewerkte auto's van Opel Antwerpen zodat deze nieuwe wagens de fabriek niet kunnen verlaten. Morgen vindt bij Opel een bijzondere ondernemingsraad plaats en volgens de vakbonden wijst alles op een sluiting van de fabriek.
Opel Antwerpen telde in het begin van de jaren tachtig nog 12.000 werknemers, in september bleven daar dankzij o.a. technologische innovaties 2.700 werknemers van over, daar vielen er tijdens de voorbije maanden nog vierhonderd van weg.
General Motors, het moederbedrijf van Opel, wil een zware sanering doorvoeren bij zijn Europese dochter. Opel wil zijn capaciteit in Europa met 20 procent terugdringen. Daarbij zouden ongeveer 9.000 van de 48.000 banen sneuvelen. Opel heeft vestigingen in negen landen van Europa. Samen gaat het over meer dan 250.000 gezinnen, meer dan 500.000 mensen.
Het is niet Opel zelf, de Vlaamse of de Belgische regering die de toekomst van de fabriek in Antwerpen moeten bepalen, de fabriek moet uiteindelijk in handen komen van de gemeente Antwerpen en zijn inwoners. Die gemeente moet de fabriek omvormen tot een coöperatieve (horizontale besluitvorming op de werkvloer dus) en heroriënteren naar een sociaal verantwoorde, ecologische en duurzame autoproductie. Sp.a Rood, de linkervleugel van de sp.a, pleit voor een nationalisering van de Opelfabriek in Antwerpen. Zelf ben ik daar niet mee akkoord en vind ik een municipalisering ervan een beter idee. Het idee van Peter Mertens, voorzitter van de Pvda, om van Opel een Europees overheidsbedrijf te maken lijkt me weinig haalbaar.
De auto-industrie is nog altijd een belangrijke motor van tewerkstelling en technologische innovatie maar heeft te sterk zijn stempel gedrukt op de Europese samenleving. Bovendien zouden auto's veel langer kunnen meegaan, en veiliger of milieuvriendelijker kunnen zijn. Een nieuwe autofabriek in Antwerpen die niet langer in private handen is, zou dit soort van innovatie gemakkelijk kunnen doorvoeren.
De toekomst is aan de elektrische auto, het openbaar vervoer en de fiets. Een autofabriek dient niet om een kleine groep aandeelhouders te verrijken maar om maatschappelijk noodzakelijke producten op een sociaal en ecologisch verantwoorde manier te produceren. En een ander Antwerpen is mogelijk.
Opel Antwerpen telde in het begin van de jaren tachtig nog 12.000 werknemers, in september bleven daar dankzij o.a. technologische innovaties 2.700 werknemers van over, daar vielen er tijdens de voorbije maanden nog vierhonderd van weg.
General Motors, het moederbedrijf van Opel, wil een zware sanering doorvoeren bij zijn Europese dochter. Opel wil zijn capaciteit in Europa met 20 procent terugdringen. Daarbij zouden ongeveer 9.000 van de 48.000 banen sneuvelen. Opel heeft vestigingen in negen landen van Europa. Samen gaat het over meer dan 250.000 gezinnen, meer dan 500.000 mensen.
Het is niet Opel zelf, de Vlaamse of de Belgische regering die de toekomst van de fabriek in Antwerpen moeten bepalen, de fabriek moet uiteindelijk in handen komen van de gemeente Antwerpen en zijn inwoners. Die gemeente moet de fabriek omvormen tot een coöperatieve (horizontale besluitvorming op de werkvloer dus) en heroriënteren naar een sociaal verantwoorde, ecologische en duurzame autoproductie. Sp.a Rood, de linkervleugel van de sp.a, pleit voor een nationalisering van de Opelfabriek in Antwerpen. Zelf ben ik daar niet mee akkoord en vind ik een municipalisering ervan een beter idee. Het idee van Peter Mertens, voorzitter van de Pvda, om van Opel een Europees overheidsbedrijf te maken lijkt me weinig haalbaar.
De auto-industrie is nog altijd een belangrijke motor van tewerkstelling en technologische innovatie maar heeft te sterk zijn stempel gedrukt op de Europese samenleving. Bovendien zouden auto's veel langer kunnen meegaan, en veiliger of milieuvriendelijker kunnen zijn. Een nieuwe autofabriek in Antwerpen die niet langer in private handen is, zou dit soort van innovatie gemakkelijk kunnen doorvoeren.
De toekomst is aan de elektrische auto, het openbaar vervoer en de fiets. Een autofabriek dient niet om een kleine groep aandeelhouders te verrijken maar om maatschappelijk noodzakelijke producten op een sociaal en ecologisch verantwoorde manier te produceren. En een ander Antwerpen is mogelijk.
Tuesday, January 19, 2010
Hoe bruin kleurt café Den Bengel?
Café Den Bengel ligt op een steenworp van het Antwerps stadhuis, het houten interieur geeft het de naam van een bruine kroeg te zijn, een omschrijving waar ook Den Bengel zelf gelukkig mee is. Maar waar staat het café politiek gezien?
Iedere dag kan men in Den Bengel vanaf 9 uur 's morgens terecht aan de toog, waar volgens Den Bengel “de wereldproblemen besproken en verbeterd worden, van waar de politieke mandatarissen scherp in de gaten worden gehouden en waar reeds menige politieke beslissing is gevallen.” Er staat een reuze-flatscreen-TV-toestel, waar sportuitzendingen kunnen bekeken worden. Er wordt ook nog plat Antwerps gesproken, en volgens Den Bengel babbelt iedereen er met elkaar, van politieker en zakenman tot "Jan met de pet", zonder onderscheid van stand of rang. Het café is dus vooral gewoon een commerciële onderneming, maar wel één die jammer genoeg zonder boeh of bah extreem-rechtse bijeenkomsten laat doorgaan. Volgens het Anti-Fascistisch Front besliste de onderneming ook enkele jaren geleden om zijn derde verdieping te verhuren voor een kiescampagne van de Vld.
Den Bengel lijkt zich eigenlijk weinig aan te trekken van politieke materies, zowel extreem-links als extreem-rechts kunnen er terecht. Zo was er op 30 september een poging van trotskisten om ongestoord een lanceringsmeeting van de Actief Linkse Scholieren te houden, de meeting werd echter verstoord en onmogelijk gemaakt door een 20-tal fascisten en neo-nazi’s. En ook Animo Antwerpen, de met de sp.a verbonden jongerengroep, kon voor een meeting terecht in Den Bengel.
Eind november hield het militante en het met het Vlaams Belang verbonden Voorpost Antwerpen er een meeting over de val van de Berlijnse Muur, volgens de lokale afdeling van Voorpost “hét symbool van de strijd tussen het kapitalistische Westen en het communistische Oosten”. Want nu zijn we “20 jaar verder en de enige overwinnaar lijkt Amerika te zijn, die overal haar ‘Nieuwe Wereldorde’ opdringt. Van het vrije en sterke Europa der Volkeren valt tot nog toe niets te bespeuren.” Er sprak o.a. een parlementslid van het VB.
Het extreem-rechtse Nieuw-Solidaristisch Alternatief! (N-SA) heeft een bewogen jaar achter de rug en heeft grootse plannen voor 2010, het kant zich momenteel vooral tegen het ontbreken van de doodstraf in Vlaanderen en plant eind deze maand een nieuwjaarsreceptie... in Den Bengel.
Het N-SA zegt op te komen voor de belangen van het eigen volk in de plaats van het verdedigen van de belangen van het grootkapitaal. “Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief! verkiest om voor de belangen van Vlaanderen en Europa op te komen in de plaats van het verdedigen van de belangen van de VS en Israël.” Het N-SA profileert zich daarmee als alternatief voor het VB, waarin meer ruimte is voor het ondersteunen van de militair-strategische belangen van de VS en Israël. Sinds het Vlaams Belang slechter scoort op electoraal vlak is er in Vlaanderen opnieuw meer ruimte voor kritiek op de VS en Israël binnen extreem-rechts, alsook voor Jodenhaat.
Het N-SA is bovendien ecofascistisch en deels de opvolger van het kleinere Groen Rechts: “Als solidaristen kunnen we onmogelijk aanvaarden dat de huidige profiteurskaste rijkdom vergaart op de rug van de gewone man en ten koste van toekomstige generaties. Geen enkele traditionele politieke stroming of partij stelt de kapitalistische groei-‘logica’ in vraag. Enkel de nationaal-revolutionaire stroming verenigt écht ecologisme met échte sociale politiek, antikapitalisme en identitair nationalisme.” Weet Den Bengel wel eigenlijk wat het in huis haalt tijdens die nieuwjaarsreceptie op 30 januari?
Op 11 februari nodigt het nieuwe initiatief Socialisme 21 drie sprekers uit om duiding te geven bij de afloop van de klimaattop in Kopenhagen. Deze bijeenkomst is ook in Den Bengel gepland en is vooral een initiatief van mensen uit de trotskistische Vierde Internationale. David Dessers, Anneleen Kenis en Matthias Lievens waren op de klimaattop in Kopenhagen aanwezig. Behalve een schets van de actuele debatten hebben zij het op 11 februari ook over de band tussen de klimaatbeweging en het andersglobalisme.
Tja, Den Bengel is blijkbaar een mainstream café van uitersten. Het is aan elk van ons om de druk op de onderneming te verhogen om er geen bijeenkomsten van extreem-rechts te laten plaatsvinden. Want hoe autoritair kleurt soms niet Den Bengel?
Iedere dag kan men in Den Bengel vanaf 9 uur 's morgens terecht aan de toog, waar volgens Den Bengel “de wereldproblemen besproken en verbeterd worden, van waar de politieke mandatarissen scherp in de gaten worden gehouden en waar reeds menige politieke beslissing is gevallen.” Er staat een reuze-flatscreen-TV-toestel, waar sportuitzendingen kunnen bekeken worden. Er wordt ook nog plat Antwerps gesproken, en volgens Den Bengel babbelt iedereen er met elkaar, van politieker en zakenman tot "Jan met de pet", zonder onderscheid van stand of rang. Het café is dus vooral gewoon een commerciële onderneming, maar wel één die jammer genoeg zonder boeh of bah extreem-rechtse bijeenkomsten laat doorgaan. Volgens het Anti-Fascistisch Front besliste de onderneming ook enkele jaren geleden om zijn derde verdieping te verhuren voor een kiescampagne van de Vld.
Den Bengel lijkt zich eigenlijk weinig aan te trekken van politieke materies, zowel extreem-links als extreem-rechts kunnen er terecht. Zo was er op 30 september een poging van trotskisten om ongestoord een lanceringsmeeting van de Actief Linkse Scholieren te houden, de meeting werd echter verstoord en onmogelijk gemaakt door een 20-tal fascisten en neo-nazi’s. En ook Animo Antwerpen, de met de sp.a verbonden jongerengroep, kon voor een meeting terecht in Den Bengel.
Eind november hield het militante en het met het Vlaams Belang verbonden Voorpost Antwerpen er een meeting over de val van de Berlijnse Muur, volgens de lokale afdeling van Voorpost “hét symbool van de strijd tussen het kapitalistische Westen en het communistische Oosten”. Want nu zijn we “20 jaar verder en de enige overwinnaar lijkt Amerika te zijn, die overal haar ‘Nieuwe Wereldorde’ opdringt. Van het vrije en sterke Europa der Volkeren valt tot nog toe niets te bespeuren.” Er sprak o.a. een parlementslid van het VB.
Het extreem-rechtse Nieuw-Solidaristisch Alternatief! (N-SA) heeft een bewogen jaar achter de rug en heeft grootse plannen voor 2010, het kant zich momenteel vooral tegen het ontbreken van de doodstraf in Vlaanderen en plant eind deze maand een nieuwjaarsreceptie... in Den Bengel.
Het N-SA zegt op te komen voor de belangen van het eigen volk in de plaats van het verdedigen van de belangen van het grootkapitaal. “Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief! verkiest om voor de belangen van Vlaanderen en Europa op te komen in de plaats van het verdedigen van de belangen van de VS en Israël.” Het N-SA profileert zich daarmee als alternatief voor het VB, waarin meer ruimte is voor het ondersteunen van de militair-strategische belangen van de VS en Israël. Sinds het Vlaams Belang slechter scoort op electoraal vlak is er in Vlaanderen opnieuw meer ruimte voor kritiek op de VS en Israël binnen extreem-rechts, alsook voor Jodenhaat.
Het N-SA is bovendien ecofascistisch en deels de opvolger van het kleinere Groen Rechts: “Als solidaristen kunnen we onmogelijk aanvaarden dat de huidige profiteurskaste rijkdom vergaart op de rug van de gewone man en ten koste van toekomstige generaties. Geen enkele traditionele politieke stroming of partij stelt de kapitalistische groei-‘logica’ in vraag. Enkel de nationaal-revolutionaire stroming verenigt écht ecologisme met échte sociale politiek, antikapitalisme en identitair nationalisme.” Weet Den Bengel wel eigenlijk wat het in huis haalt tijdens die nieuwjaarsreceptie op 30 januari?
Op 11 februari nodigt het nieuwe initiatief Socialisme 21 drie sprekers uit om duiding te geven bij de afloop van de klimaattop in Kopenhagen. Deze bijeenkomst is ook in Den Bengel gepland en is vooral een initiatief van mensen uit de trotskistische Vierde Internationale. David Dessers, Anneleen Kenis en Matthias Lievens waren op de klimaattop in Kopenhagen aanwezig. Behalve een schets van de actuele debatten hebben zij het op 11 februari ook over de band tussen de klimaatbeweging en het andersglobalisme.
Tja, Den Bengel is blijkbaar een mainstream café van uitersten. Het is aan elk van ons om de druk op de onderneming te verhogen om er geen bijeenkomsten van extreem-rechts te laten plaatsvinden. Want hoe autoritair kleurt soms niet Den Bengel?
Thursday, January 14, 2010
Filmvertoning over Gaza nu maandag in Antwerpen, Kerkstraat
[ Bedankt om ruim te verspreiden! ]
In het kader van een Global Screening kom naar een documentaire over de Israëlische bombardementen op Gaza juist één jaar geleden...
Maandag 18 JAN 2010 -- 20:00
Kapel St-Jozef, Kerkstraat 153, 2060 Antwerpen
> Film O.V (Arabisch) met Engelse ondertiteling
( vrije ingang )
Meer info hier
In het kader van een Global Screening kom naar een documentaire over de Israëlische bombardementen op Gaza juist één jaar geleden...
Maandag 18 JAN 2010 -- 20:00
Kapel St-Jozef, Kerkstraat 153, 2060 Antwerpen
> Film O.V (Arabisch) met Engelse ondertiteling
( vrije ingang )
Meer info hier
Wednesday, December 30, 2009
RIP Herman J. Claeys
"Je hebt me vorige week nog twee gouden mails gestuurd," zei Herman zondag tegen me. Twee dagen later al stierf hij. Het zat er aan te komen, hij was terminaal ziek verklaard. Er zat ook een tumor in zijn hoofd en de behandeling van zijn ziekte deed meer pijn dan de ziekte zelf. Libertaire activist, taalvirtuoos, radensocialist.. dat was schrijver Herman J. Claeys, steeds opnieuw in de weer om het bewustzijn in zijn nabije omgeving te verhogen en dat tot op hoge leeftijd. Eén van de sympathiekste dichters is overleden. Ik zal je missen Herman, en ik niet alleen.
Monday, November 2, 2009
Jan Hellebaut tegen het militair apparaat en dus voor de rechter
Woensdag komt de rechtszaak van vredesactivist Jan Hellebaut voor bij het Hof van beroep in Brussel (die in Antwerpen woont).
U kan de pleidooien bijwonen, aanwezigheid betekent een grote steun voor hem en voor de Aktie Vredesbelasting (VRAK), en zal waarschijnlijk ook de rechter opvallen.
Situering rechtszaak 4 november
Jan Hellebaut is erkend gewetensbezwaarde tegen de fysieke
militaire dienstplicht en kan in geweten ook niet meebetalen voor
het leger. Wetende dat 7,3 % van onze directe belastingen
(gemeentebelasting niet meegerekend) naar militaire defensie gaat,
schept dat voor hem en vele anderen een probleem. Het bedrag dat
aan militaire defensie wordt besteedt in België (3,775 miljard euro)
komt overeen met 350 euro per persoon per jaar. In 1964 werd het
gewetensbezwaar tegen de fysieke militaire dienstplicht erkend en
konden gewetensbezwaarden een burgerdienst verrichten.
Gewetensbezwaarden tegen de fiscale militaire dienstplicht
kunnen in geweten ook niet meebetalen aan het doden en kwetsen
van medemensen via het militaire apparaat. De gewetensvrijheid
die in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM)
en in het Internationaal Verdrag voor Burgerlijke en Politieke
Rechten (BuPo) is erkend, wordt met voeten getreden.
Jan en VRAK vragen de erkenning van dit gewetensbezwaar en
de oprichting van een Vredesfonds. Het geld van dat Vredesfonds
kan aan niet-militaire, lees civiele conflictoplossing besteed worden.
Sinds 1985 werden daartoe in elke legislatuur wetsvoorstellen door
parlementsleden uit verschillende politieke partijen ingediend, maar
tot dusver werd geen meerderheid gevonden. Daarnaast bewandelt
VRAK ook de juridische weg en steunt ze daarom deze rechtszaak.
Korte geschiedenis
Deze zaak behandelt Jans inkomstenbelasting van 1997. In
februari 2002 verklaart de rechter bij de rechtbank van Eerste
Aanleg zich onbevoegd. In 2003 oordeelt het Hof van Beroep te
Antwerpen dat het beroep ontoelaatbaar is. Op 29 september 2004
vernietigt het Hof van Cassatie het arrest van het Hof van Beroep
van Antwerpen en verwijst de zaak door naar het Hof van Beroep in
Brussel waar dus op 4 november de pleidooien worden gehouden.
Meer info op de website van VRAK
U kan de pleidooien bijwonen, aanwezigheid betekent een grote steun voor hem en voor de Aktie Vredesbelasting (VRAK), en zal waarschijnlijk ook de rechter opvallen.
Situering rechtszaak 4 november
Jan Hellebaut is erkend gewetensbezwaarde tegen de fysieke
militaire dienstplicht en kan in geweten ook niet meebetalen voor
het leger. Wetende dat 7,3 % van onze directe belastingen
(gemeentebelasting niet meegerekend) naar militaire defensie gaat,
schept dat voor hem en vele anderen een probleem. Het bedrag dat
aan militaire defensie wordt besteedt in België (3,775 miljard euro)
komt overeen met 350 euro per persoon per jaar. In 1964 werd het
gewetensbezwaar tegen de fysieke militaire dienstplicht erkend en
konden gewetensbezwaarden een burgerdienst verrichten.
Gewetensbezwaarden tegen de fiscale militaire dienstplicht
kunnen in geweten ook niet meebetalen aan het doden en kwetsen
van medemensen via het militaire apparaat. De gewetensvrijheid
die in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM)
en in het Internationaal Verdrag voor Burgerlijke en Politieke
Rechten (BuPo) is erkend, wordt met voeten getreden.
Jan en VRAK vragen de erkenning van dit gewetensbezwaar en
de oprichting van een Vredesfonds. Het geld van dat Vredesfonds
kan aan niet-militaire, lees civiele conflictoplossing besteed worden.
Sinds 1985 werden daartoe in elke legislatuur wetsvoorstellen door
parlementsleden uit verschillende politieke partijen ingediend, maar
tot dusver werd geen meerderheid gevonden. Daarnaast bewandelt
VRAK ook de juridische weg en steunt ze daarom deze rechtszaak.
Korte geschiedenis
Deze zaak behandelt Jans inkomstenbelasting van 1997. In
februari 2002 verklaart de rechter bij de rechtbank van Eerste
Aanleg zich onbevoegd. In 2003 oordeelt het Hof van Beroep te
Antwerpen dat het beroep ontoelaatbaar is. Op 29 september 2004
vernietigt het Hof van Cassatie het arrest van het Hof van Beroep
van Antwerpen en verwijst de zaak door naar het Hof van Beroep in
Brussel waar dus op 4 november de pleidooien worden gehouden.
Meer info op de website van VRAK
Saturday, October 17, 2009
Einde van de Lange Wapper of ongestoorde voortzetting van de TV-'democratie'?
Nee, ik ga niet nog eens de feiten op een rijtje zetten. Wie nu nog niet ongeveer weet waar het bij het referendum morgen over gaat, leest wellicht bijna nooit dingen op Indymedia of soortgelijke websites. Maar wat is nu de werkelijke inzet dit weekend?
De inzet is alvast niet helemaal : komt de Lange Wapper er of niet? Vermits de volksraadpleging geen bindende kracht heeft en nogal wat politici voor het nieuwe viaduct te vinden zijn, zal een kleine meerderheid in Antwerpen die NEE stemt wellicht niet volstaan. Enkel de sp.a lijkt de Lange Wapper dan nog tegen te kunnen houden, maar die partij is te lang voor de Lange Wapper geweest om er op te kunnen vertrouwen in dit dossier. Dat de sp.a een regeringscrisis zou kunnen uitlokken als de Lange Wapper er toch komt, zeker. Maar of de sp.a uit de Vlaamse regering wil stappen en het al dan niet bouwen ervan een breekpunt voor de partij betekent? Nee, dat wellicht niet.
De inzet is dus : blijft de televisie zo'n grote impact hebben op ons doen en laten of niet? Laten we ons in Vlaanderen massaal verder informeren door een hele resem 'deskundigen' die ons adviezen geven op televisie of niet? Blijven beroepspolitici en economisten in grote mate ons denken bepalen of komt er een barstje in het systeem? Worden lokale democratie en volksmacht serieus genomen in de toekomst? Wordt er een begin gemaakt van een meer rechtstreekse democratie en beleven we de afbrokkeling van de particratie, of niet? De inzet is dus niet klein dit weekend, al gaat het niet alleen over de Lange Wapper en ook minder dan men ons wil doen laten geloven.
Onwetenschappelijke peilingen geven aan dat een kleine meerderheid NEE zou stemmen en 70% morgen naar de stembus trekt in Antwerpen. We zullen zien... Dat in de voormalige gemeenten Deurne en Merksem een grote meerderheid tegen zou stemmen? We zullen zien... Het zou me niet verwonderen, ondanks de grote populariteit van het Vlaams Belang daar. Ja, ondanks... want het VB is tegen de Lange Wapper maar voor Koning auto, en dus heeft het Vlaams Belang het NEE kamp eigenlijk niet ondersteund.
Dit wordt ook deels de inzet van het referendum : gaat centrum-rechts een deel van zijn kiezers in de armen van de nog rechtsere oppositie (het VB en Lijst Dedecker) duwen of niet? Indien de Lange Wapper er komt, is een heropleving van het Antwerpse VB bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen meer dan mogelijk.
Ooit waren er meer dan 2700 gemeenten in België, nu zijn er nog minder dan 600. Indien er nooit een fusie van zoveel gemeenten in Antwerpen was geweest (herinner u de grote Antwerpse fusie van 1983), dan waren er ook nu weer minder problemen geweest. Gemeentelijke democratie zou dan vooral toegespitst zijn op het voormalige Antwerpen, Merksem, Deurne en Zwijndrecht, met andere woorden.. de gemeenten die het meest getroffen worden door het eventueel bouwen van een nieuw viaduct.
Zonder een fusie zou er misschien nu enkel in die gemeenten een referendum plaatsvinden, en de kans dat een grote meerderheid daar NEE zou stemmen wordt in dat geval zeker reëel. Maar goed.. die fusie is al vele jaren een feit, de klok is niet meer terug te draaien. En toch, met het dossier Lange Wapper wordt het nog maar eens duidelijk wat de waarde is van gemeentelijke democratie en decentralisatie van de besluitvorming. Het bewustzijn daarover groeit in Antwerpen.
De inzet is alvast niet helemaal : komt de Lange Wapper er of niet? Vermits de volksraadpleging geen bindende kracht heeft en nogal wat politici voor het nieuwe viaduct te vinden zijn, zal een kleine meerderheid in Antwerpen die NEE stemt wellicht niet volstaan. Enkel de sp.a lijkt de Lange Wapper dan nog tegen te kunnen houden, maar die partij is te lang voor de Lange Wapper geweest om er op te kunnen vertrouwen in dit dossier. Dat de sp.a een regeringscrisis zou kunnen uitlokken als de Lange Wapper er toch komt, zeker. Maar of de sp.a uit de Vlaamse regering wil stappen en het al dan niet bouwen ervan een breekpunt voor de partij betekent? Nee, dat wellicht niet.
De inzet is dus : blijft de televisie zo'n grote impact hebben op ons doen en laten of niet? Laten we ons in Vlaanderen massaal verder informeren door een hele resem 'deskundigen' die ons adviezen geven op televisie of niet? Blijven beroepspolitici en economisten in grote mate ons denken bepalen of komt er een barstje in het systeem? Worden lokale democratie en volksmacht serieus genomen in de toekomst? Wordt er een begin gemaakt van een meer rechtstreekse democratie en beleven we de afbrokkeling van de particratie, of niet? De inzet is dus niet klein dit weekend, al gaat het niet alleen over de Lange Wapper en ook minder dan men ons wil doen laten geloven.
Onwetenschappelijke peilingen geven aan dat een kleine meerderheid NEE zou stemmen en 70% morgen naar de stembus trekt in Antwerpen. We zullen zien... Dat in de voormalige gemeenten Deurne en Merksem een grote meerderheid tegen zou stemmen? We zullen zien... Het zou me niet verwonderen, ondanks de grote populariteit van het Vlaams Belang daar. Ja, ondanks... want het VB is tegen de Lange Wapper maar voor Koning auto, en dus heeft het Vlaams Belang het NEE kamp eigenlijk niet ondersteund.
Dit wordt ook deels de inzet van het referendum : gaat centrum-rechts een deel van zijn kiezers in de armen van de nog rechtsere oppositie (het VB en Lijst Dedecker) duwen of niet? Indien de Lange Wapper er komt, is een heropleving van het Antwerpse VB bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen meer dan mogelijk.
Ooit waren er meer dan 2700 gemeenten in België, nu zijn er nog minder dan 600. Indien er nooit een fusie van zoveel gemeenten in Antwerpen was geweest (herinner u de grote Antwerpse fusie van 1983), dan waren er ook nu weer minder problemen geweest. Gemeentelijke democratie zou dan vooral toegespitst zijn op het voormalige Antwerpen, Merksem, Deurne en Zwijndrecht, met andere woorden.. de gemeenten die het meest getroffen worden door het eventueel bouwen van een nieuw viaduct.
Zonder een fusie zou er misschien nu enkel in die gemeenten een referendum plaatsvinden, en de kans dat een grote meerderheid daar NEE zou stemmen wordt in dat geval zeker reëel. Maar goed.. die fusie is al vele jaren een feit, de klok is niet meer terug te draaien. En toch, met het dossier Lange Wapper wordt het nog maar eens duidelijk wat de waarde is van gemeentelijke democratie en decentralisatie van de besluitvorming. Het bewustzijn daarover groeit in Antwerpen.
Subscribe to:
Posts (Atom)