Monday, July 24, 2017

Koning Auto? Niet in Antwerpen graag.

Er zijn heel wat voorstellen om de overlast van het verkeer op de Antwerpse Ring, een autosnelweg die de stad Antwerpen doorklieft, te verminderen. Eén van de bekendste voorstellen daarvoor is Ringland, de volledige overkapping van deze Ring. Een ander voorstel is de Oosterweel light verbinding of ook nog het . Wie hier niet veel over weet verwijs ik door naar de websites van Ademloos en Ringland.




Modal split betekent o.a. het aantal mensen dat met de auto naar/in de stad rijdt vergeleken met het aantal mensen dat een andere “modus”, een ander vervoermiddel kiest. Vandaag rijdt in Antwerpen 80% met de auto naar/in de stad. Dus is de modal split hierbij momenteel 80/20. Bij de inwoners van Antwerpen zelf is het 50/50, dat wil zeggen dat de helft van die mensen met de auto naar/in de stad rijden. Om het autogebruik te verminderen kunnen er best aantrekkelijke en goedkope alternatieven voor de auto komen. Er wordt gedacht aan een heel pakket van maatregelen:

- Fiets en elektrische fiets met mooie infrastructuur, veilige gratis fietsenstalling, veilige gratis oplaadpunten, repairshops, ...
- Voorstedelijk treinnetwerk met goede aansluitingen op tram en bus
- Park & rides, autodelen, andere vormen van individueel openbaar vervoer en taxidienst, ...
- Rekeningrijden, tol, duur parkeren, ...

Wat ik wat onderbelicht vind in deze: niet alleen de rol die het minder vervoeren van zichzelf in het verhaal kan spelen maar ook de rol die het kiezen voor een ander vervoermiddel kan spelen: van stadsfietsen tot pendelbussen en het nu al aanwezige openbaar vervoer, van carpooling tot goedkoop autohuren buiten Antwerpen stad of aan de rand ervan. Grote wagenparkings op weg naar Brussel of op weg naar Gent aan de rand van de stad Antwerpen zouden bijvoorbeeld een verschil kunnen maken, zeker wanneer daar pendelbussen vanuit de binnenstad naartoe rijden (en ook weer terug) en er ter plekke stadsfietsstations aanwezig zijn. Autohuren in de vorm van bijvoorbeeld het zogenaamde autodelen dat bedrijven aanbieden is momenteel te duur in vergelijking met het bezit en het gebruik van een eigen wagen of een bedrijfswagen, en daarom ook weinig aanwezig. De overheid zou daar een mouw aan kunnen passen.
We moeten zo snel als mogelijk naar een vorm van mobiliteit die auto's van de Antwerpse Ring en uit de Antwerpse binnenstad weghaalt. Nieuwe park & rides, met daarbij ook maatregelen die autogebruik in het Antwerpse verminderen, zijn een deel van de oplossing. Aparte busbanen op wegen waar pendelbussen snel over kunnen rijden naar een park & ride plek, maken het gebruik ervan extra aantrekkelijk voor diegenen die snel ergens naartoe willen buiten Antwerpen of diegenen die snel in Antwerpen willen geraken, en verminderen ook fileleed.

Wednesday, July 12, 2017

Helft uitstoot komt van wie of wat eigenlijk?

"Slechts honderd bedrijven zijn verantwoordelijk voor meer dan de helft van alle broeikasgassen die ooit door de industrie zijn uitgestoten." Dat is de ondertitel van een artikel in De Standaard dat Ruben Mooijman schreef. Het is een ronkende ondertitel, die ons aan het nadenken moet zetten. Toch is de waarheid genuanceerder. Het zijn immers niet enkel die bedrijven die ervoor verantwoordelijk zijn, maar ook de mensen aan de top van die bedrijven. Niet enkel die honderd bedrijven zijn ervoor verantwoordelijk, maar ook de overheden of andere instellingen en de consumenten die deze bedrijven niks in de weg leggen. Het noopt ons consumenten ook tot het nadenken over hoe we ons (beter) kunnen organiseren om de macht van die honderd bedrijven te ondermijnen, in consumentenorganisaties bijvoorbeeld. Want verbruikers en consumentenorganisaties kunnen hun macht doen gelden: door consumentenboycots en samenwerkingen met productiecoöperatieven, door te consuminderen of meer ecologisch te verbruiken.

Tuesday, July 11, 2017

11 juli aforisme (2)

Ik ben wel te vinden voor feestjes, dus waarom persé allemaal Nederlandstalige liedjes en artiesten op een Vlaamse feestdag? Waarom geen Vlaamse feestdag met allemaal Franstalige liederen? Of met veel zangeressen die iets in het Arabisch of het Turks brengen? #thinkingoutofthebox

11 juli aforisme

N-VA en VB willen het anders framen, maar een repressief vluchtelingenbeleid speelt in de kaart van moslimfundamentalistische regimes. Het houdt wederzijdse culturele beïnvloedingen tegen, het bestendigt monoculturele uitingen in het Midden-Oosten, het sluit mensen op in een thuisland waar ze verder onderdrukt kunnen worden.

Thursday, July 6, 2017

De kleine oorlog 'on drug abusers' in Antwerpen

Antwerps N-VA-voorzitter Fons Duchateau noemde alcoholverslaving eerder dit jaar een ziekte, dit naar aanleiding van een verslaving van een bekende partijgenoot van hem. Eerder dan een ziekte is alcoholverslaving echter een groot sociaal en psychologisch probleem, en deels ook het gevolg van verwarrende sociale interacties en allerlei onderdrukkingsmechanismen. Er bestaat bijvoorbeeld geen medicatie tegen alcoholisme, geen wonderpil die het probleem op kan lossen. Het zou ook onzinnig zijn om naar medicatie die het probleem op kan lossen op zoek te gaan. De impact van genetische aanleg ervoor is bijvoorbeeld op zijn minst betwistbaar.
Sinds enkele jaren is Fons Duchateau ook OCMW-voorzitter en schepen voor sociale zaken, wonen, diversiteit, inburgering en samenlevingsopbouw in Antwerpen. Daar valt heel wat over te zeggen, echter niet veel goeds vrees ik. In bijna al die gebieden zijn er heel wat problemen in de stad aan de Schelde, van wooncrisis tot veel kinderarmoede. In dat soort sociaal (lees asociaal) klimaat wordt de kans op verslavingen enkel maar groter. Wat men de 'war on drugs' noemt, waar de N-VA zo'n groot voorstander van is in Antwerpen, wordt dan eerder deels een kleine oorlog 'on drug abusers'. De weinig zoden aan de dijk zettende repressieve (en dus niet preventieve) aanpak van illegale drugsverkoop en drugsmisbruik heeft grote nadelen: niet alleen de dealers maar ook de drugsmisbruikers betalen het gelag ervoor. De echte oorzaken van een verslavingsproblematiek worden daarbij regelmatig onder de mat geveegd, door het een ziekte te noemen bijvoorbeeld.
Alcohol- en andere drugsverslaving is een groot individueel en collectief probleem, dat gemakkelijk kan terugkeren tot lang na het kwijtraken ervan. Maar dat het een echte ziekte is, daar valt wel wat op af te dingen. Bij N-VA Antwerpen heeft men een nogal aparte en weinig geïnformeerde kijk op verslaving en welzijnswerk, die kijk is deels geïnspireerd door de ideeën van de reactionaire Britse psychiater Theodore Dalrymple, een man die heel wat nadruk legt op de persoonlijke verantwoordelijkheid van een verslaafd persoon en daarmee ook sociale en structurele oorzaken van een verslavingsproblematiek onder de mat veegt.

Monday, July 3, 2017

Militairen in het straatbeeld

Op de Meir en aan het Centraal Station te Antwerpen deelde ik samen met enkele andere activisten op zaterdag 1 juli 1.000 flyers uit. Publiekelijk trekken wij de vanzelfsprekendheid van de binnenlandse militaire ontplooiing in vraag. Dit is een eerste actie van Vredesactie Antwerpen, dat desbetreffend een campagne is gestart. Lees meer hier.

Sunday, July 2, 2017

Narcisme en terreur: macht en onmacht van de media

Geven we terroristen te veel media aandacht? Ja, het is zo, over het algemeen wel. Neem nu Anders Behring Breivik, de ultrarechtse activist die in 2011 talloze Noren de dood injaagde. Zijn narcisme kreeg geen knauw, zijn terreurdaden waren wereldnieuws. Waarom? Omdat zijn daden verschrikkelijk waren. Activisme dat constructief is krijgt veel minder aandacht van de media. Is dat terecht? Nee.
Of neem de terroristen van IS. Ook hun narcisme krijgt geen knauw. Er is tijdens de voorbije jaren enorm veel aandacht geweest voor hun organisatie, nog veel meer dan voor de partij van Donald Trump zelfs. Misschien is dat wel omdat het narcisme van Trump zo overduidelijk is, of omdat de daden van IS manifest verschrikkelijk zijn en bijna heel de wereld het daar over eens is. Trump is zelfs zo manifest narcistisch dat hij het nodig vond voor de VS om een grote wapendeal met Saoedi-Arabië te sluiten, en wereldaandacht te krijgen door een bezoek te brengen aan het land zelf, samen met Iran is Saoedi-Arabië misschien wel het bekendste land van dit moment met een moslimfundamentalistisch regime.
Media plaatsen vaak een focus op geweld, het levert duidelijke beelden op en media werken steeds meer met communicatie in de vorm van beelden. Zeker bij mainstream media is het beeld koning, geweld levert straffe beelden op maar diepgravende onderzoeksjournalistiek niet. Media zouden best op een andere manier omgaan met het in beeld brengen van geweld, het is immers zeker niet altijd het tonen van geweld dat meer duidelijkheid schept over hoe de wereld er aan toe is. Bovendien: welk geweld tonen we? We tonen bijvoorbeeld veel minder het geweld van armoede in de wereld dan officieel terreurgeweld. Dat kan bij de ontvangers van mediacommunicatie leiden tot het verkeerd inschatten van hoe geweld in de wereld zichzelf over het algemeen manifesteert. We tonen ook meer het geweld van individuele of in kleine groep opererende terroristen dan het geweld van staatslegers. Herinnert er iemand van jullie zich bijvoorbeeld beelden van het geweld van Saoedi-Arabië in Jemen? Ik met moeite, en jij?