Ik liet me inspireren door een enquête die de Pvda+ opstelde om een programma voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen samen te stellen, daarmee wil de communistische partij de mening van mensen in Antwerpen weten. Bij het invullen van die enquête viel het me op dat ik me soms weinig of niet herkende in de door deze partij voorgestelde eisen. Ik voegde dan ook veel eigen eisen toe toen ik de vragenlijst invulde.
Er is veel meer democratie en het definitieve einde van de economische groei nodig, fysieke decentralisatie in het kader van een duurzame samenleving en een geheel andere ruimtelijke ordening moet het streven zijn. Daar ga ik van uit. In dat kader moet mijn eigen (door de Pvda+ geïnspireerde) eisenbundel bekeken worden.
Om het mezelf niet moeilijk te maken behield ik de onderwerpen waar de Pvda+ wil rond werken: wonen, gezondheid, belastingen en taksen, diversiteit, groene stad, sport, ontspanning en cultuur, onderwijs, mobiliteit, veiligheid, werk, kindvriendelijke stad.
Dit worden dan mijn belangrijkste eisen…
Wonen: Streven naar minder woningen in de gemeente Antwerpen, eis wel gekoppeld aan meer woningen op het platteland
Gezondheid: Een drastische inkrimping van gemotoriseerd verkeer
Belastingen en taksen: Geen gemeentelijke belastingen voor mensen met lage inkomens
Diversiteit: Menswaardige opvang van vluchtelingen en daklozen
Groene stad: Sluiting van de kerncentrale van Doel zoals gepland
Sport, ontspanning en cultuur: Meer aandacht voor sociaal engagement bij cultuurwerkingen
Onderwijs: Veel ruimte voor emancipatorische, kritische pedagogie
Mobiliteit: Fietsers en voetgangers krijgen alle ruimte en aandacht
Veiligheid: Preventie van onveiligheid door de creatie van een betere samenleving met aandacht voor gelijkwaardigheid
Werk: Werk zonder stress, in harmonie met vrije tijd
Kindvriendelijke stad: Leren en spelen in vrijheid en een gezonde leefomgeving
Thursday, February 23, 2012
Monday, January 23, 2012
Filmvertoningen in Klappei over Amerikaanse greenscare tegen milieu-activisten
If a Tree falls
U vindt een trailer van de film hier.
"In de jaren ’90 kwam de militante milieugroep Earth Liberation Front (ELF) door een aantal ophefmakende brandstichtingen in het vizier van de FBI. Een skioord gaat in vlammen op, houtbedrijven worden gesaboteerd, SUV's worden vernietigd. Jarenlang wisten de activisten uit de greep van de wet te blijven, tot in 2005 één van hen zwichtte voor de druk en de andere leden verraadde. In een groots opgezette campagne werden de voormalige ELF-leden simultaan gearresteerd. Daniel McGowan, zoon van een politieagent en een briljant student, was één van hen.
Daniel McGowan was een collega van de vrouw van filmmaker Marshall Curry. Net als veel mensen uit zijn directe omgeving kon ze niet geloven dat Daniel, een zachtaardige, hoogopgeleide en intelligente man, in staat zou zijn tot iets dat als 'terrorisme' gelabeld werd. Toen Curry besloot om de zaak te onderzoeken en er een film van te maken, stelde hij vast dat het een veel complexere materie was dan hij dacht. 'If A Tree Falls', een mix van coming-of-age en thriller, toont hoe een gewone burgerzoon verzeilde in radicaal eco-terrorisme en stelt harde vragen bij milieuzorg, activisme en het begrip terrorisme. De film won verschillende prijzen, waaronder op het Sundance Filmfestival.@
Deze documentaire zal op
Maandag 23 januari 20:15 u.
Dinsdag 24 januari 20:15 u.
Donderdag 26 januari 20:15 u vertoond worden in filmhuis klappei te Antwerpen...
Meer info over Klappei hier
U vindt een trailer van de film hier.
"In de jaren ’90 kwam de militante milieugroep Earth Liberation Front (ELF) door een aantal ophefmakende brandstichtingen in het vizier van de FBI. Een skioord gaat in vlammen op, houtbedrijven worden gesaboteerd, SUV's worden vernietigd. Jarenlang wisten de activisten uit de greep van de wet te blijven, tot in 2005 één van hen zwichtte voor de druk en de andere leden verraadde. In een groots opgezette campagne werden de voormalige ELF-leden simultaan gearresteerd. Daniel McGowan, zoon van een politieagent en een briljant student, was één van hen.
Daniel McGowan was een collega van de vrouw van filmmaker Marshall Curry. Net als veel mensen uit zijn directe omgeving kon ze niet geloven dat Daniel, een zachtaardige, hoogopgeleide en intelligente man, in staat zou zijn tot iets dat als 'terrorisme' gelabeld werd. Toen Curry besloot om de zaak te onderzoeken en er een film van te maken, stelde hij vast dat het een veel complexere materie was dan hij dacht. 'If A Tree Falls', een mix van coming-of-age en thriller, toont hoe een gewone burgerzoon verzeilde in radicaal eco-terrorisme en stelt harde vragen bij milieuzorg, activisme en het begrip terrorisme. De film won verschillende prijzen, waaronder op het Sundance Filmfestival.@
Deze documentaire zal op
Maandag 23 januari 20:15 u.
Dinsdag 24 januari 20:15 u.
Donderdag 26 januari 20:15 u vertoond worden in filmhuis klappei te Antwerpen...
Meer info over Klappei hier
Friday, December 30, 2011
Critical mass in Antwerpen ondanks tegenwerking politie
Op dit moment zou er een critical mass fietstocht moeten vertrekken aan het theaterplein, als alles goed gaat tenminste.
Persbericht CMBR, vr. 30/12/2011
http://criticalmassantwerpen.blogspot.com/
Vrijdag 30 december vindt opnieuw een Critical Mass Bike Ride (CMBR) in Antwerpen plaats. Overal waar deze ludieke fietsoptocht passeert, moet koning auto even wijken. De kritische massa fietsers neemt de straat in om meer ruimte voor de fiets en een toekomstgericht mobiliteitsbeleid te bepleiten. Behalve de kou en de duisternis zullen de fietsers wellicht ook de Antwerpse politie moeten trotseren. Tijdens de vorige editie trad de politie repressief op: er werden verschillende boetes uitgedeeld ondermeer voor het ongeautoriseerd tegenhouden van verkeer en met 3 naast elkaar rijden . Het lijkt erop dat de stad en haar politie deze vorm van actievoeren wil ontmoedigen.
Navraag bij de politie leert dat ze er vooral moeite mee heeft dat 'dit evenement' niet wordt aangevraagd. Volgens de fietsers zoekt de politie gewoon een stok om mee te slaan: “De CMBR is geen evenement, het is een vorm van vrije meningsuiting. Bij een evenement is er een organisator die verantwoordelijkheid draagt voor wat er gebeurt. Aan de CMBR neemt iedereen deel op eigen verantwoordelijkheid. De politie weet dit en maakte hier nooit een probleem van. Tot vorige maand.“ aldus een van de regelmatige deelnemers.
Door al deze commotie dreigt de inhoud wat verloren te gaan. “In de leefbare stad van de toekomst is de fiets vervoermiddel nummer 1, en wij willen iedereen het plezier en het voordeel van fietsen in 't stad duidelijk maken. Eigenlijk zouden auto's en vrachtwagens slechts te gast mogen zijn voor specifieke noden”, aldus een van de deelnemers. “Tegelijk moet er ruimte vrij komen, niet alleen voor fietsers en voetgangers, maar ook voor meer groen, open ruimte en spelende kinderen. De luchtkwaliteit zal er op vooruit gaan en lawaaihinder zal drastisch afnemen. Alle stadsbewoners zullen er wel bij varen”. Nog volgens de fietsers maakt ook klimaatverandering de overgang naar een duurzame mobiliteit noodzakelijk. Juist in de steden kan deze overgang het eenvoudigste bereikt worden. Antwerpen kan hierin een voortrekkersrol spelen.
“Wij zijn het bovendien beu dat fietsers de hele tijd een schuldgevoel aangepraat krijgen over hun eigen veiligheid. Fietsers moeten een helm dragen, fluo-hesjes, lichten voor en achter, reflectoren, want anders brengen ze zogenaamd zichzelf in gevaar. Dat is de wereld op zijn kop: volgens ons is altijd de auto die de zwakke weggebruiker in gevaar brengt. Hoeveel doden en zwaargewonden zijn er al gevallen bij confrontaties tussen fietsers en voetgangers?”
Om deze boodschap kracht bij te zetten blijven de Antwerpse fietsers hun maandelijkse CMBR houden, net als in tientallen andere steden op de wereld.
Afspraak:
vrijdag 30 december, 18u Theaterplein!
http://criticalmassantwerpen.blogspot.com/
Sunday, December 25, 2011
Occupy together en besluitvormingsmodellen
Een goede besluitvorming proberen te vinden is belangrijk voor elke sociale beweging. Als reactie op problemen met besluitvorming zijn sommige Occupy-kampen in de wereld overgestapt op een 90-procent meerderheidsbesluitvorming tijdens de algemene vergaderingen in plaats van volledige consensus te proberen bereiken.
Beslissingen worden zo nog steeds collectief genomen, maar kunnen niet worden geblokkeerd door een kleine minderheid. Het afblokken door een kleine minderheid van een collectief genomen besluit is sowieso niet altijd direct democratisch.
Bij Occupy Antwerp was consensusbesluitvorming tot nu toe over het algemeen iets waar soms van afgestapt kon worden, meerderheidsbesluitvorming als vorm van directe democratie werd vaak serieus genomen.
De voordelen bij meerderheidsbesluitvorming zijn dat er doorgaans minder lang vergaderd moet worden, de druk om een consensus en eensluidende visies te bereiken kleiner wordt en er meer ruimte ontstaat voor diversiteit in de groep. Er is echter ook een groot nadeel aan meerderheidsbesluitvorming: mensen die erg veel van consensusbesluitvorming houden voelen zich er vaak niet genoeg bij betrokken.
Consensusbesluitvorming wordt nog moeilijker wanneer men, zoals de Occupy together beweging nu, met repressie en winterse toestanden te maken krijgt. De reactie van Occupy'ers wordt dan al gauw: laat ons opsplitsen in werkgroepen, dat maakt ons minder zichtbaar en zorgt gemakkelijker voor besluiten en praktische taken die opgenomen worden (er kan bijvoorbeeld gemakkelijker binnen vergaderd worden).
Indien men in de andere werkgroepen zich dan niet betrokken voelt bij de genomen besluiten in die ene werkgroep kan er echter ook een probleem ontstaan.
Nadenken en educatie over directe democratie en besluitvormingsmodellen blijft belangrijk voor elke sociale beweging die serieus genomen wil worden. Besluitvorming waar mensen zich niet in kunnen vinden zorgt vaak voor het vertrek van mensen die zich tekort gedaan voelen. Ze blijven dan weg van vergaderingen of stappen zelfs helemaal uit de groep of beweging.
Daarom is het belangrijk dat mensen alle voor- en nadelen van de verschillende democratische besluitvormingsmodellen zorgvuldig tegen elkaar afwegen.
Beslissingen worden zo nog steeds collectief genomen, maar kunnen niet worden geblokkeerd door een kleine minderheid. Het afblokken door een kleine minderheid van een collectief genomen besluit is sowieso niet altijd direct democratisch.
Bij Occupy Antwerp was consensusbesluitvorming tot nu toe over het algemeen iets waar soms van afgestapt kon worden, meerderheidsbesluitvorming als vorm van directe democratie werd vaak serieus genomen.
De voordelen bij meerderheidsbesluitvorming zijn dat er doorgaans minder lang vergaderd moet worden, de druk om een consensus en eensluidende visies te bereiken kleiner wordt en er meer ruimte ontstaat voor diversiteit in de groep. Er is echter ook een groot nadeel aan meerderheidsbesluitvorming: mensen die erg veel van consensusbesluitvorming houden voelen zich er vaak niet genoeg bij betrokken.
Consensusbesluitvorming wordt nog moeilijker wanneer men, zoals de Occupy together beweging nu, met repressie en winterse toestanden te maken krijgt. De reactie van Occupy'ers wordt dan al gauw: laat ons opsplitsen in werkgroepen, dat maakt ons minder zichtbaar en zorgt gemakkelijker voor besluiten en praktische taken die opgenomen worden (er kan bijvoorbeeld gemakkelijker binnen vergaderd worden).
Indien men in de andere werkgroepen zich dan niet betrokken voelt bij de genomen besluiten in die ene werkgroep kan er echter ook een probleem ontstaan.
Nadenken en educatie over directe democratie en besluitvormingsmodellen blijft belangrijk voor elke sociale beweging die serieus genomen wil worden. Besluitvorming waar mensen zich niet in kunnen vinden zorgt vaak voor het vertrek van mensen die zich tekort gedaan voelen. Ze blijven dan weg van vergaderingen of stappen zelfs helemaal uit de groep of beweging.
Daarom is het belangrijk dat mensen alle voor- en nadelen van de verschillende democratische besluitvormingsmodellen zorgvuldig tegen elkaar afwegen.
Saturday, December 17, 2011
Politieke besluitvorming en Occupy together in Antwerpen
"Occupy Antwerp werkt met de methode van directe democratie. Consensus is daarbij een basis waarmee gewerkt wordt, het principe dat iedereen akkoord is met beslissingen die genomen worden. Iedereen kan daarbij zijn of haar mening kwijt, in een onafhankelijke sfeer. Occupy Antwerp is dus niet gelinkt aan 1 of meer partijen maar staat wel open voor iedereen in eigen naam en bediscussieert geen partijpolitieke standpunten."
Beslissing genomen tijdens een volksvergadering op het Antwerpse theaterplein
Het lijkt me belangrijk dat deze beslissing gehandhaafd blijft. De druk in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen zal misschien toenemen om deze beslissing te herzien maar Occupy Antwerp mag zeker geen slachtoffer worden van verkiezingshows en verdeeldheid tussen mensen uit verschillende partijen.
Elk individu of elke groep heeft natuurlijk wel recht op eigen politieke meningen. De mijne zijn bijvoorbeeld uitgebreid beschikbaar op de blog Municipalisme, en worden ook op andere manieren verdeeld op het internet.
Beslissing genomen tijdens een volksvergadering op het Antwerpse theaterplein
Het lijkt me belangrijk dat deze beslissing gehandhaafd blijft. De druk in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen zal misschien toenemen om deze beslissing te herzien maar Occupy Antwerp mag zeker geen slachtoffer worden van verkiezingshows en verdeeldheid tussen mensen uit verschillende partijen.
Elk individu of elke groep heeft natuurlijk wel recht op eigen politieke meningen. De mijne zijn bijvoorbeeld uitgebreid beschikbaar op de blog Municipalisme, en worden ook op andere manieren verdeeld op het internet.
Saturday, December 10, 2011
Open brief aan de Antwerpse burgemeester
>
Beste,
ik schrijf u naar aanleiding van mijn arrestatie van gisteren. U bent immers hoofd van de politie in de gemeente Antwerpen. Toen ik gisteren om ongeveer 14u30 langs het metrostation Astrid wandelde, werd er mij door een politieman duidelijk gemaakt dat ik van deze plek weg moest. Er zou daar een niet-aangevraagde manifestatie plaatsvinden op het Astridplein en ik stond bekend als manifestant. Ik besloot om zo snel mogelijk verder te wandelen, van het plein weg, maar er werd mij door de politieman verweten niet de dialoog te willen aangaan met hem, dus zei ik hem dat ik zijn boodschap had vernomen en maakte mij uit de voeten.
Ik had echter enkele afspraken met mensen gemaakt in deze buurt, op het plein zelfs, dus besliste ik om met een wijde boog richting centraal station te gaan. Daar stond ik in een groepje van vijf mensen wat te praten, 1 van hen had beslist de trein te nemen. Toen kwam de politie echter vertellen dat ze niet wilden dat we daar waren.
Toen de man die de trein wou nemen aanstalten maakte om te vertrekken, werd hij door politie tegengehouden, pas later mocht hij vertrekken. Er werd ons daarna echter gezegd dat we toch moesten vertrekken, er was immers een manifestatie in het station gepland zei een politieman. Ik geloofde dat eigenlijk niet (van wie was dan die manifestatie? wie doet er immers een manifestatie in een station en wat heb ik daarmee dan te maken?) dus besliste ik om te blijven en wat vragen te stellen. 1 van de vragen die ik stelde was: wie heeft er jullie orders gegeven om dit te doen? Men wou niet antwoorden op die vraag.
Ik had echter geen zin om mijn afspraken met wat mensen te mislopen. Ik had immers het plan opgevat om rommel te gaan opkuisen op groene plekken langs de Antwerpse Ring, die jammer genoeg soms als stortplaats worden gebruikt. Eigenlijk is dat de taak van stadsdiensten, maar blijkbaar laat men liever veel geld vloeien naar politiediensten.
Op een moment dat democratie (macht van het volk) zo vaak het onderspit moet delven voor plutocratie (macht van de rijksten), technocratie (macht van de deskundigen), particratie (macht van de partijen en staten) en erger nog.. dictatuur in vele arme landen, lijkt me dit niet de manier om om te gaan met mensen die voor meer democratie in Antwerpen en elders pleiten.
U mag dan misschien weinig sympathie hebben voor de Occupy together beweging in de wereld, ik wil u er wel aan herinneren dat u 5 jaar geleden met veel stemmen verkozen bent als lijstttrekker van een partij met mensen die centrum-linkse of linkse aspiraties hadden. Recente ontwikkelingen geven echter aan dat u nu wil dat deze partij zich in het centrum van "de politiek" ophoudt en directe democratie of volksvergaderingen weinig of niet genegen is. Ik ben dus verontwaardigd want hiertoe bent u niet verkozen.
Op maandagavond 19 december is er een Antwerpse gemeenteraad voorzien. Ik verwacht dat u dan deze kwestie ter sprake brengt en uw excuses aanbiedt aan de 20 mensen die gisteren zijn gearresteerd (zonder ook nog maar op een plein geweest te zijn om er een ouderwetse volksvergadering te houden die pleit voor directe democratie in wijken en op pleinen). Ik zal in stilte aanwezig zijn om dit te willen horen en zien, zoals ook mijn goed recht is als inwoner van Antwerpen.
20 mensen die meer dan 4 uur vastzaten in een cel omdat ze wellicht te veel sympathie hebben voor directe democratie en de Occupy Wall Street beweging in de Verenigde Staten, een aantal van hen, en ik ben daarbij, die ook hun vingerafdrukken moesten achterlaten. Wat is hier de bedoeling van?
Ik groet u,
Rafa Grinfeld
Nog een reactie van een ooggetuige bij de arrestaties:
zaterdag, 10 december 2011
Vandaag werden mensen, die vreedzaam hun ongenoegen kwamen uiten op het Astridplein, administratief aangehouden zgz.wegens 'ordeverstoring.' Ongeveer 40 undercover-agenten pakten iedereen op, zonder daarbij zichzelf kenbaar te maken tzij door identificatie tzij door oranje politie-armband om te doen.
Er werd géén uitleg gegeven, op geen enkel moment. De officier, die deze actie coördineerde, werd niet bereid bevonden om de reden van willekeurige arrestatie uit de doeken te doen. Er werd iets gemompeld van: kunnen 'foute intenties' hebben.
Volgens mij ruikt dit naar onvervalste dictatuur en is er van Grond-en Basisrechten, Universele Rechten van de Mens, Recht op Vrije Meningsuiting, (directe) democratie geen sprake. Het preventief oppakken van mensen is trouwens verboden
Ik wens mij vrij te kunnen bewegen zonder dat er, zoals vandaag -en zonder reden noch aanvraag- foto's en camerabeelden door de gerechterlijke worden genomen en gedraaid. De mens is vrij geboren en niets of niemand heeft het recht om zonder voorafgaande vraag, beelden van mij te schieten én te verdelen. Dit druist volkomen in tegen het recht op de privacy dat wij allemaal genieten.
Ik zie mij dan ook genoodzaakt om hier verder mee te gaan en recht te laten zegevieren. Op deze manier kan en mag het gewoon niet verder. Waar zijn onze burgerrechten en waarheen gaat dit evolueren?!
Burgemeester Patrick Janssens, als burgemeester van Antwerpen bent U hoofd van uw politiecorps en stel ik U dus rechtstreeks én persoonlijk verantwoordelijk voor de niet aflatende inbreuken op de rechten die ik heb als vrij burger en bewoner van deze planeet.
Ik zal mij juridisch laten bijstaan én àlle rechtsmiddelen aanwenden om deze zware inbreuken te laten stoppen voor mezelf én alle andere inwoners van Antwerpen die met uw intimidatie, pesterijen en aanvallen op vrijheid te maken krijgen als slachtoffer. Ook wordt de pers massaal op de hoogte gebracht van uw dictatoriale trekjes én Uw schrikbewind in Antwerpen.
Arne Jacobs
Beste,
ik schrijf u naar aanleiding van mijn arrestatie van gisteren. U bent immers hoofd van de politie in de gemeente Antwerpen. Toen ik gisteren om ongeveer 14u30 langs het metrostation Astrid wandelde, werd er mij door een politieman duidelijk gemaakt dat ik van deze plek weg moest. Er zou daar een niet-aangevraagde manifestatie plaatsvinden op het Astridplein en ik stond bekend als manifestant. Ik besloot om zo snel mogelijk verder te wandelen, van het plein weg, maar er werd mij door de politieman verweten niet de dialoog te willen aangaan met hem, dus zei ik hem dat ik zijn boodschap had vernomen en maakte mij uit de voeten.
Ik had echter enkele afspraken met mensen gemaakt in deze buurt, op het plein zelfs, dus besliste ik om met een wijde boog richting centraal station te gaan. Daar stond ik in een groepje van vijf mensen wat te praten, 1 van hen had beslist de trein te nemen. Toen kwam de politie echter vertellen dat ze niet wilden dat we daar waren.
Toen de man die de trein wou nemen aanstalten maakte om te vertrekken, werd hij door politie tegengehouden, pas later mocht hij vertrekken. Er werd ons daarna echter gezegd dat we toch moesten vertrekken, er was immers een manifestatie in het station gepland zei een politieman. Ik geloofde dat eigenlijk niet (van wie was dan die manifestatie? wie doet er immers een manifestatie in een station en wat heb ik daarmee dan te maken?) dus besliste ik om te blijven en wat vragen te stellen. 1 van de vragen die ik stelde was: wie heeft er jullie orders gegeven om dit te doen? Men wou niet antwoorden op die vraag.
Ik had echter geen zin om mijn afspraken met wat mensen te mislopen. Ik had immers het plan opgevat om rommel te gaan opkuisen op groene plekken langs de Antwerpse Ring, die jammer genoeg soms als stortplaats worden gebruikt. Eigenlijk is dat de taak van stadsdiensten, maar blijkbaar laat men liever veel geld vloeien naar politiediensten.
Op een moment dat democratie (macht van het volk) zo vaak het onderspit moet delven voor plutocratie (macht van de rijksten), technocratie (macht van de deskundigen), particratie (macht van de partijen en staten) en erger nog.. dictatuur in vele arme landen, lijkt me dit niet de manier om om te gaan met mensen die voor meer democratie in Antwerpen en elders pleiten.
U mag dan misschien weinig sympathie hebben voor de Occupy together beweging in de wereld, ik wil u er wel aan herinneren dat u 5 jaar geleden met veel stemmen verkozen bent als lijstttrekker van een partij met mensen die centrum-linkse of linkse aspiraties hadden. Recente ontwikkelingen geven echter aan dat u nu wil dat deze partij zich in het centrum van "de politiek" ophoudt en directe democratie of volksvergaderingen weinig of niet genegen is. Ik ben dus verontwaardigd want hiertoe bent u niet verkozen.
Op maandagavond 19 december is er een Antwerpse gemeenteraad voorzien. Ik verwacht dat u dan deze kwestie ter sprake brengt en uw excuses aanbiedt aan de 20 mensen die gisteren zijn gearresteerd (zonder ook nog maar op een plein geweest te zijn om er een ouderwetse volksvergadering te houden die pleit voor directe democratie in wijken en op pleinen). Ik zal in stilte aanwezig zijn om dit te willen horen en zien, zoals ook mijn goed recht is als inwoner van Antwerpen.
20 mensen die meer dan 4 uur vastzaten in een cel omdat ze wellicht te veel sympathie hebben voor directe democratie en de Occupy Wall Street beweging in de Verenigde Staten, een aantal van hen, en ik ben daarbij, die ook hun vingerafdrukken moesten achterlaten. Wat is hier de bedoeling van?
Ik groet u,
Rafa Grinfeld
Nog een reactie van een ooggetuige bij de arrestaties:
zaterdag, 10 december 2011
Vandaag werden mensen, die vreedzaam hun ongenoegen kwamen uiten op het Astridplein, administratief aangehouden zgz.wegens 'ordeverstoring.' Ongeveer 40 undercover-agenten pakten iedereen op, zonder daarbij zichzelf kenbaar te maken tzij door identificatie tzij door oranje politie-armband om te doen.
Er werd géén uitleg gegeven, op geen enkel moment. De officier, die deze actie coördineerde, werd niet bereid bevonden om de reden van willekeurige arrestatie uit de doeken te doen. Er werd iets gemompeld van: kunnen 'foute intenties' hebben.
Volgens mij ruikt dit naar onvervalste dictatuur en is er van Grond-en Basisrechten, Universele Rechten van de Mens, Recht op Vrije Meningsuiting, (directe) democratie geen sprake. Het preventief oppakken van mensen is trouwens verboden
Ik wens mij vrij te kunnen bewegen zonder dat er, zoals vandaag -en zonder reden noch aanvraag- foto's en camerabeelden door de gerechterlijke worden genomen en gedraaid. De mens is vrij geboren en niets of niemand heeft het recht om zonder voorafgaande vraag, beelden van mij te schieten én te verdelen. Dit druist volkomen in tegen het recht op de privacy dat wij allemaal genieten.
Ik zie mij dan ook genoodzaakt om hier verder mee te gaan en recht te laten zegevieren. Op deze manier kan en mag het gewoon niet verder. Waar zijn onze burgerrechten en waarheen gaat dit evolueren?!
Burgemeester Patrick Janssens, als burgemeester van Antwerpen bent U hoofd van uw politiecorps en stel ik U dus rechtstreeks én persoonlijk verantwoordelijk voor de niet aflatende inbreuken op de rechten die ik heb als vrij burger en bewoner van deze planeet.
Ik zal mij juridisch laten bijstaan én àlle rechtsmiddelen aanwenden om deze zware inbreuken te laten stoppen voor mezelf én alle andere inwoners van Antwerpen die met uw intimidatie, pesterijen en aanvallen op vrijheid te maken krijgen als slachtoffer. Ook wordt de pers massaal op de hoogte gebracht van uw dictatoriale trekjes én Uw schrikbewind in Antwerpen.
Arne Jacobs
Saturday, November 26, 2011
Oproep voor deelname aan de klimaatbetoging van zaterdag
Klimaatbetogen maar!, 3 december 2011, 14u. Brussel Noordstation. Occupy the future.
In Antwerpen werd er onlangs een lange rij lindebomen gekapt, nabij het Centraal station, in 1 van de meest gekende lanen van Antwerpen. Het verzet tegen deze bomenkap was groot en kwam uit alle lagen van de plaatselijke bevolking.
Het stadsbestuur greep snel in want er hadden al 16000 mensen zich schriftelijk verzet tegen de kap, meestal ging dat om een schrijven in de laatste rechte lijn naar de boomvernieling toe. Ook reguliere media waren er volop over aan het berichten dus de maatschappelijke discussie over bomenkap en klimaatopwarming was opgestart in Antwerpen en omstreken.
We kunnen dit debat niet stopzetten, niet alleen omdat bomen op deze planeet een belangrijke functie vervullen tegen de klimaatopwarming, maar ook omdat het Antwerps stadsbestuur nog niet begrijpt wat het belang van bomen in een grootstad is. Er was een klein aantal lindebomen ziek op de De Keyserlei, maar voor de andere zilverlindes was er mogelijk nog een toekomst van driehonderd jaar.
Ook het enige bos in de gemeente Antwerpen is op termijn in zijn voortbestaan bedreigd, dankzij het geplande traject van de Oosterweelverbinding.
Er is blijkbaar te weinig ruimte voor gezond verstand, een bosrijke Vlaamse regio en gezonde bomen in Antwerpen. Meer bomen in de grootstad is nochtans ook wat de Verenigde Naties wil.
Hoop is wat we nieuw leven moeten inblazen. Hoop op een betere, duurzame economie en een toekomst voor de natuur op de planeet aarde. Er is een andere economische logica nodig.
Zorgwekkend is ook het terugkerend gebrek aan aandacht voor sociaal-ecologische maatregelen bij electoraal sterke partijen in Vlaanderen. Een ruime meerderheid van de Belgen vindt bijvoorbeeld dat kerncentrales op termijn dicht moeten en wil dus niet veel van kernenergie weten. Maar de electoraal sterke Vlaamse partijen vegen hun voeten aan dit democratisch draagvlak door veel macht en een sterke machtspositie aan het bedrijf Electrabel te geven, dat niet eens openstaat voor de invoering van nucleaire taksen.
Sociaal-ecologische stroomvoorziening krijgt geen kansen: lange wachtlijsten voor de overschakeling naar het economisch alternatief van een betere en duurzame stroomleverancier, een gebrek aan subsidies voor die overschakeling, dure energiefacturen die veel mensen niet meer kunnen betalen.
Over de wereldwijde catastrofes die de klimaatopwarming nu stilaan in gang lijkt te zetten zullen we maar even ruimschoots zwijgen: overstromingen, droogtes, meer kans op vulkaanuitbarstingen, orkanen en aardebevingen. Laat ons werken aan een betere toekomst door onze stem te verheffen en de straat op te gaan.
Klimaatbetogen maar!, 3 december 2011, 14u. Brussel Noordstation. Occupy the future.
In Antwerpen werd er onlangs een lange rij lindebomen gekapt, nabij het Centraal station, in 1 van de meest gekende lanen van Antwerpen. Het verzet tegen deze bomenkap was groot en kwam uit alle lagen van de plaatselijke bevolking.
Het stadsbestuur greep snel in want er hadden al 16000 mensen zich schriftelijk verzet tegen de kap, meestal ging dat om een schrijven in de laatste rechte lijn naar de boomvernieling toe. Ook reguliere media waren er volop over aan het berichten dus de maatschappelijke discussie over bomenkap en klimaatopwarming was opgestart in Antwerpen en omstreken.
We kunnen dit debat niet stopzetten, niet alleen omdat bomen op deze planeet een belangrijke functie vervullen tegen de klimaatopwarming, maar ook omdat het Antwerps stadsbestuur nog niet begrijpt wat het belang van bomen in een grootstad is. Er was een klein aantal lindebomen ziek op de De Keyserlei, maar voor de andere zilverlindes was er mogelijk nog een toekomst van driehonderd jaar.
Ook het enige bos in de gemeente Antwerpen is op termijn in zijn voortbestaan bedreigd, dankzij het geplande traject van de Oosterweelverbinding.
Er is blijkbaar te weinig ruimte voor gezond verstand, een bosrijke Vlaamse regio en gezonde bomen in Antwerpen. Meer bomen in de grootstad is nochtans ook wat de Verenigde Naties wil.
Hoop is wat we nieuw leven moeten inblazen. Hoop op een betere, duurzame economie en een toekomst voor de natuur op de planeet aarde. Er is een andere economische logica nodig.
Zorgwekkend is ook het terugkerend gebrek aan aandacht voor sociaal-ecologische maatregelen bij electoraal sterke partijen in Vlaanderen. Een ruime meerderheid van de Belgen vindt bijvoorbeeld dat kerncentrales op termijn dicht moeten en wil dus niet veel van kernenergie weten. Maar de electoraal sterke Vlaamse partijen vegen hun voeten aan dit democratisch draagvlak door veel macht en een sterke machtspositie aan het bedrijf Electrabel te geven, dat niet eens openstaat voor de invoering van nucleaire taksen.
Sociaal-ecologische stroomvoorziening krijgt geen kansen: lange wachtlijsten voor de overschakeling naar het economisch alternatief van een betere en duurzame stroomleverancier, een gebrek aan subsidies voor die overschakeling, dure energiefacturen die veel mensen niet meer kunnen betalen.
Over de wereldwijde catastrofes die de klimaatopwarming nu stilaan in gang lijkt te zetten zullen we maar even ruimschoots zwijgen: overstromingen, droogtes, meer kans op vulkaanuitbarstingen, orkanen en aardebevingen. Laat ons werken aan een betere toekomst door onze stem te verheffen en de straat op te gaan.
Klimaatbetogen maar!, 3 december 2011, 14u. Brussel Noordstation. Occupy the future.
Subscribe to:
Posts (Atom)