Posts

Europa wint de wereldbeker

Alle halve finalisten in het WK voetbal zijn Europese ploegen. Latijns-Amerika lag er uit in de kwartfinales. Brazilië en Uruguay verloren hun wedstrijden. Dat is geen toeval. Europa heeft nu eenmaal de strafste voetbalcompetities, zorgt voor de duurste vormen van begeleiding van spelers en kent de meest megalomane afkoopsommen als het over straffe spelers gaat. Daar hoort de Belgische competitie niet bij trouwens, die strafste competities. Ongeveer alle Rode duivels spelen in het buitenland, in landen als Engeland (dat ook halve finalist is), Spanje of Frankrijk. Ze spelen ook bijna allemaal in Europa, al kozen sommigen voor het grote geld dat men in China voor hen neertelde. China, dat voorlopig vrij vruchteloos zijn achterstand op Europa op voetbalgebied probeert in te halen.
In hoeverre zijn die Belgen nog wel Belgen als ze niet voor de nationale ploeg spelen? Ze spelen niet in de Belgische voetbalcompetitie en vertoeven weinig in België. Ze zijn evenveel Europeaan als Belg, al z…

Waarom het WK voetbal zo populair is in België

Image
Analyses en nog eens analyses... van de voetbalwedstrijden. Maar weinig of geen analyses van het waarom van de populariteit van het WK voetbal in dit land. Ik doe een poging.


1. Misschien wel het belangrijkste aspect: België heeft een gouden generatie voetballers. Het is de eerste keer sinds mensenheugenis dat de hoop op een Belgische wereldtitel zo groot is. Intussen zit de Belgische ploeg ook in de kwartfinale. Of ze tot in de finale geraken is maar de vraag. Maar vermits ze tegen Brazilië en daarna misschien Frankrijk spelen kan het WK voetbal eigenlijk al niet meer stuk voor de Belgische ploeg. Dat zijn immers wedstrijden die evengoed finales zouden kunnen zijn.
2. Het is spektakel en goedkoop entertainment, zo'n voetbalwedstrijd bekijken. Of je het nu thuis doet of ergens anders op een groot scherm, met al dan niet heel veel volk erbij. Niet alleen de Belgen kijken, ook de niet-Belgen in dit land kijken volop. Het schept een gevoel van verbondenheid over de landsgrenzen heen.…

Onderdrukte categorieën

Er zijn de laatste tijd binnen de linkerzijde nogal wat discussies over sociaal-economische klasse en huidskleur of ras (*). Daarbij gaat men op zoek naar een onderdrukte kracht die los kan komen van haar onderdrukt zijn, een onderdrukte categorie van mensen. Maar hoe erger de klimaatcrisis wordt, hoe meer we onszelf als mensheid in een benepen positie werken. De klimaatcrisis overstijgt categorieën van klasse en huidskleur en heeft een effect op iedereen, al zijn het vooral vaak de armen die er het gelag voor moeten betalen. Armoede is wereldwijd, en heeft zeker veel met huidskleur en het vroegere kolonialisme te maken. Maar sociale verandering komt niet alleen vanuit de lagere klassen op deze planeet, ze komt vooral vanuit iedereen die zichzelf als slachtoffer of potentieel slachtoffer van een industrieel kapitalistische maatschappij ziet en de onrechtvaardige of anderszins slechte situaties die deze maatschappij voortbrengt.

(*) Zie o.a. De witte navel van Marian Donner.

Nieuwe podcast : De Medialeugen

Image
Een nieuw project... Deze uitzending, die ik samen met een vriend maakte, focust op de invloed van massacommunicatie en massamedia. Daarnaast komen ook de op kleinere leest geschoeide publiek gerichte alternatieve media aan bod, zoals de audiovisuele of de geschreven varianten.


Anarchistische gemeenteraadsleden

Image
Wat maakt iemand anarchistisch? Ik schreef er in 2016 al een tekst over die ik toen op een andere, wat oudere blog van mij postte. Er wordt momenteel veel gezegd en geschreven over mei 1968, omdat we 50 jaar later zijn. Maar een jaar eerder gebeurde er ook iets belangrijk. In mei 1967 hief Provo zichzelf op. Het had in en buiten Amsterdam furore gemaakt als ludieke anarchistische beweging. In Amsterdam had dat ook een electoraal verlengstuk, wat heel ongewoon is voor een anarchistische groep. Provo deed mee aan de gemeenteraadsverkiezingen in juni 1966. De verkozenen van Provo hebben 4 jaar gezeteld (tot 1970, toen de volgende gemeenteraadsverkiezingen waren). 4 Provo's zetelden in de Amsterdamse gemeenteraad, elk jaar iemand anders om machtsmisbruik te voorkomen. Maar intussen was Provo dus wel opgeheven. Als verkozenen vertegenwoordig je dan in eerste instantie best (de meerderheid van) je kiezers, eerder dan de electorale beweging waar je deel van uitmaakte. Als je heel veel te…

Aforismen over Erich Fromm en Herbert Marcuse

Image
Het realisme van de sociale psycholoog Erich Fromm vind ik soms een verademing in de kringen van radicaal of libertair socialisme. Ik heb het liever dan het existentialistische denken van veel anarchisten die soms de indruk wekken dat de revolutie in het Westen elk moment nu voor de deur kan staan.


Het zijn maar interpretaties van mijnentwege maar het zou me verwonderen als er ook bij Karl Marx geen libertaire invloeden waren. Tenslotte was Marx ook bevriend met de libertaire socialist Mikhail Bakoenin, voordat ze ruzie met elkaar kregen. Die libertaire invloeden bij Marx zouden er ook zijn in de vroege geschriften van Marx, geschriften die pas ontdekt zijn toen de Sovjetunie er al was, erg laat dus. Ze hebben de mensen van de Frankfurter Schule geïnspireerd, een denkgroep die veel inspiratie zocht in sociale of politieke filosofie en kritische sociologie. Denk dus ook aan de libertaire invloeden bij mensen als Erich Fromm en Herbert Marcuse, sociale theoretici die zichzelf Marxisten …

Sociale ecologie en politiek, een interview met initiatiefnemer Roger Jacobs

Image
Recent verscheen er een boek van Murray Bookchin in het Nederlands. Sociale ecologie en politiek is nu al het boek van het jaar, niet omdat het zoveel interesse van mensen wekt maar wel omdat het een boek is dat op een zeer goed moment komt.

Murray Bookchin behoort niet meer tot de levenden maar is misschien wel de invloedrijkste denker van dit moment in Noord-Amerikaanse links-libertaire kringen. Bovendien reikt zijn politieke impact tot in het Midden-Oosten, en dan vooral tot in Syrisch Koerdistan. Het nieuw verschenen werk laat ons kennismaken met de politieke en andere filosofie van een pionier van de ecologische beweging. Met Provo had Bookchin gemeen dat hij er zeker geen problemen mee had om met politieke groepen aan gemeenteraadsverkiezingen deel te nemen. Vermits er dit jaar zowel in Nederland (net voorbij) als in België (in oktober) gemeenteraadsverkiezingen zijn komt ook daarom dit boek op een goed moment. Ik interviewde Roger Jacobs, wellicht diegene die er het meest toe b…