Posts

Een post-schaarste economie in Antwerpen

Wouter Van Besien (Groen) in een chatsessie voor De Morgen over de Antwerpse haven: "In de haven pleiten wij ervoor om in de eerste plaats te investeren in nieuwe industrie in plaats van bijkomende containerverkeer. Dat zorgt voor meer jobs en voor minder files, beiden dus positief voor onze economie." Dat is echter wel behoorlijk binnen het kader van het huidige economische verhaal gedacht. We zitten in Antwerpen nu niet alleen met de tweede grootste haven van Europa (containerverkeer en nog eens containerverkeer), maar ook met de grootste petrochemische cluster van Europa. We moeten echter vooral richting internationale en grondige economische veranderingen. Lokale verandering volstaat niet. De massa dient er van overtuigd te worden te gaan consuminderen, om iets grondig aan de klimaatcrisis te kunnen doen. We dienen te evolueren naar een post-schaarste situatie in een economie van het genoeg, een situatie waarin mensen niet langer schaarste ervaren, zowel subjectief als o…

Is er wel een oorlog tegen drugs?

Ik las vandaag 'Waarom een 'oorlog tegen drugs' volstrekt onzinnig is', een tekst van in mei 2016 waarin Thomas Decreus meer licht op de 'oorlog tegen drugs' probeerde te werpen. Decreus: "In de top vijf van meest schadelijke drugs staan 'the usual suspects': cocaïne, heroïne, metamfetamines en crack. Maar de eerste plaats wordt zonder enige discussie bekleed door … alcohol. Het is volgens onderzoekers de drug die het meest schade aanricht op tal van vlakken." Je kan je dus afvragen wat die 'oorlog tegen drugs' juist inhoudt. Alcohol is immers niet illegaal en heel gemakkelijk verkrijgbaar. Het lijkt eerder een manier om mensen schrik aan te jagen als het over illegale drugs en het gebruik ervan gaat, en een fenomeen waarmee men een conservatieve visie op beleid tegenover drugs probeert te legitimeren. Daarnaast is de term 'oorlog tegen drugs' ook een rookgordijn om te verhullen wat men niet doet om drugsmisbruik te voorkomen: …

Europa wint de wereldbeker

Alle halve finalisten in het WK voetbal zijn Europese ploegen. Latijns-Amerika lag er uit in de kwartfinales. Brazilië en Uruguay verloren hun wedstrijden. Dat is geen toeval. Europa heeft nu eenmaal de strafste voetbalcompetities, zorgt voor de duurste vormen van begeleiding van spelers en kent de meest megalomane afkoopsommen als het over straffe spelers gaat. Daar hoort de Belgische competitie niet bij trouwens, die strafste competities. Ongeveer alle Rode duivels spelen in het buitenland, in landen als Engeland (dat ook halve finalist is), Spanje of Frankrijk. Ze spelen ook bijna allemaal in Europa, al kozen sommigen voor het grote geld dat men in China voor hen neertelde. China, dat voorlopig vrij vruchteloos zijn achterstand op Europa op voetbalgebied probeert in te halen.
In hoeverre zijn die Belgen nog wel Belgen als ze niet voor de nationale ploeg spelen? Ze spelen niet in de Belgische voetbalcompetitie en vertoeven weinig in België. Ze zijn evenveel Europeaan als Belg, al z…

Waarom het WK voetbal zo populair is in België

Image
Analyses en nog eens analyses... van de voetbalwedstrijden. Maar weinig of geen analyses van het waarom van de populariteit van het WK voetbal in dit land. Ik doe een poging.


1. Misschien wel het belangrijkste aspect: België heeft een gouden generatie voetballers. Het is de eerste keer sinds mensenheugenis dat de hoop op een Belgische wereldtitel zo groot is. Intussen zit de Belgische ploeg ook in de kwartfinale. Of ze tot in de finale geraken is maar de vraag. Maar vermits ze tegen Brazilië en daarna misschien Frankrijk spelen kan het WK voetbal eigenlijk al niet meer stuk voor de Belgische ploeg. Dat zijn immers wedstrijden die evengoed finales zouden kunnen zijn.
2. Het is spektakel en goedkoop entertainment, zo'n voetbalwedstrijd bekijken. Of je het nu thuis doet of ergens anders op een groot scherm, met al dan niet heel veel volk erbij. Niet alleen de Belgen kijken, ook de niet-Belgen in dit land kijken volop. Het schept een gevoel van verbondenheid over de landsgrenzen heen.…

Onderdrukte categorieën

Er zijn de laatste tijd binnen de linkerzijde nogal wat discussies over sociaal-economische klasse en huidskleur of ras (*). Daarbij gaat men op zoek naar een onderdrukte kracht die los kan komen van haar onderdrukt zijn, een onderdrukte categorie van mensen. Maar hoe erger de klimaatcrisis wordt, hoe meer we onszelf als mensheid in een benepen positie werken. De klimaatcrisis overstijgt categorieën van klasse en huidskleur en heeft een effect op iedereen, al zijn het vooral vaak de armen die er het gelag voor moeten betalen. Armoede is wereldwijd, en heeft zeker veel met huidskleur en het vroegere kolonialisme te maken. Maar sociale verandering komt niet alleen vanuit de lagere klassen op deze planeet, ze komt vooral vanuit iedereen die zichzelf als slachtoffer of potentieel slachtoffer van een industrieel kapitalistische maatschappij ziet en de onrechtvaardige of anderszins slechte situaties die deze maatschappij voortbrengt.

(*) Zie o.a. De witte navel van Marian Donner.

Nieuwe podcast : De Medialeugen

Image
Een nieuw project... Deze uitzending, die ik samen met een vriend maakte, focust op de invloed van massacommunicatie en massamedia. Daarnaast komen ook de op kleinere leest geschoeide publiek gerichte alternatieve media aan bod, zoals de audiovisuele of de geschreven varianten.