Tekst uitgesproken bij een sociale actie aan het Antwerpse stadhuis

Vanavond betoogden 350 mensen aan het Antwerpse stadhuis tegen het asociale beleid van het nieuwe stadsbestuur. Tot de actie werd er door o.a. de ACOD en het Collectief in de Wachtrij opgeroepen. Hier de tekst die ik bracht:
Antwerpse OCMW-voorzitter Liesbeth Homans (N-VA) wil leefloners verplicht aan het werk zetten als tegenprestatie voor hun uitkering.
Homans haalt inspiratie uit Nederland. Nederlanders die een bijstandsuitkering krijgen, moeten volgend jaar gedurende een of meerdere dagen per week een tegenprestatie leveren, bijvoorbeeld het proper maken van de straten. Het is daar sowieso al een tijdje moeilijker dan vroeger om aan een uitkering te geraken zonder arbeidsprestaties te leveren en die aan te tonen.
Vlaanderen zet te weinig in op activering, klinkt het bij beleidsmakers. Voor zelfactivering is er sowieso nog weinig ruimte in Antwerpen, of het nu om leefloners of stempelaars gaat.
In Antwerpen worden leefloners nu al ingezet om klusjes op te knappen. ‘Maar we kunnen ze daar momenteel niet toe verplichten. Anders fluit de rechtbank ons terug’, zegt Homans. ‘Met een intensieve begeleiding kunnen we mensen met een leefloon nochtans opleiden om knelpuntvacatures in te vullen.’ Ze wil dat de federale overheid de wet aanpast. Het werkt volgens haar in Nederland, dus moet het ook bij ons kunnen.
Dit wil ook zeggen dat ze een leefloon wil afnemen van mensen die een tegenprestatie weigeren, dus ook universitairen die een leefloon krijgen omdat ze nog niet lang genoeg hebben gewerkt om een werkloosheidsuitkering te krijgen.
Liesbeth Homans gaat graag kijken in Nederland. Daar verplichten ze leefloners 1 dag of enkele dagen klusjes op te laten knappen voor de stad. Dit wil Liesbeth Homans meteen toepassen in Antwerpen en in Vlaanderen.
Daar staan echter amper 18-jarigen die uit de zorg komen op een leefloon.
Volgens journaliste Saskia van Nieuwenhove heeft men in Nederland immers begrepen dat die groep - door een zware bagage als kind - niet meteen op kamers moet worden gegooid maar maakt men de brug, zij krijgen nog steeds ondersteuning en dat tot 20 jaar.
‘Daar heeft men de brug gemaakt na grondige analyse dat deze groep te kwetsbaar is om het op 18 jaar alleen te rooien en op die manier maar al te vaak in de psychiatrie of de gevangenis belandt.
’ De vergelijking met Nederland gaat dus niet op.
Het zal niet de eerste keer zijn dat de N-VA wil gaan experimenteren met dingen om aan te proberen tonen dat het beter werk levert dan andere partijen. Het is een partij die helemaal niet vies is van bibliotheken te sluiten bijvoorbeeld. Ik heb echter geen zin in Amerikaanse toestanden in Vlaanderen, daar hebben we er in Vlaanderen al genoeg van.

Popular posts from this blog

Het Zondagsinterview met Bart De Wever ontleed

Het belang van de hoofddoekenkwestie

Peilen in Vlaanderen